Nieuw-Nederlandse Vesting
Ga met de muis over de afbeelding. Verschijnt er in een popupvenster een afbeelding, dan is er een koppeling naar een grotere afbeelding of aanvullende tekst.
Vanaf 1690 werd de vesting Arnhem, volgens de nieuwe militaire inzichten, gemoderniseerd. De vestingbouwkundige Menno van Coehoorn ontwierp de nieuwste aanpassingen, die in twee fasen werden aangelegd. Zo veranderde Arnhem als vestingtype van een Oud-Nederlandse vestingstad in een verdedigingstype van het een Nieuw-Nederlandse stelsel.
De Monnikhuizerbeek, die de stad uit de oostzijde naderde, werd omgeleid om zo de oostelijke buitenste gracht van water te kunnen voorzien. Twee extra lunetten werden gebouwd; één bij de St. Walburgiskerk en één oostelijk van de Janspoort.
Ten westen van de stad kwam de grootste verandering. Omdat de Roermondsgracht droog was komen te staan legde men een groot verdedigingswerk aan, een zogenaamd retranchement. Dit werk strekte zich uit van de stad tot aan de Sandberg (nu: Museum voor Moderne Kunsten) en had vijf aarden lunetten.
In 1728 vond aan de oostzijde van de stad de aanleg plaats van vijf contregardes en een lunet.
Bovenstaande kaart geeft de situtatie weer uit ca 1740.
(C) 2005 - Alle rechten voorbehouden